Mənhəcin əsasları
slider

About us

features

20.02.2017

Qamət Suleymanov - Bu hiyləli Abu Zeydin hiyləli şübhəsidir

Qiyamət günü günahkarların aqibəti

Qamət Suleymanov - Yaxşı əməl

Nicat Həşimov - Vasitiyyə əqidəsi (22 dərs)


Şeyx Saleh Əl-Fovzanın (Allah onu qorusun) şərhi ilə Şeyxulİslam İbn Teymiyyənin  (Allah ona rəhmət etsin) kitabı olan -
📚"Əqidətu əl-Vasitiyyə"


















Mənsur Cəlilov - Onların bu etdiyi kitab əhlinin üslubudur

Niyyətin Allah üçün olsun - Seymur Camalov

14.02.2017

Qamət Süleymanov - Valentin günü

Dənizdəki balinanın elm əhli üçün dua etdiyi kəslər kimlərdir?

Cumhur ilə icmanın fərqi nədir?

Qadın namaz otaqlarında kamera varsa orda namaz qılmaq olarmı?

Məsh çəkiləsi corablar təmiz olmalıdırmı

Elmin və elm əhlinin fəziləti var

Təqlid ilə ittibanın fərqi nədir

Əhli Sünnənin zalım hakimə qarşı mövqeyi

9.02.2017

Sələfi mənhəcinin əsasları nədir? – Şeyx Saleh əl-Fovzan


Şeyx Saleh əl-Fovzan:
Sələfin MƏNHƏCİ faydalı elm, saleh əməl, din qardaşlığı, yaxşı və təqvalı işlərdə əlbir olmaqdır. Budur saleh sələfilərin mənhəci. O mənhəc ki, kim ondan tutunarsa, fitnələrdən və şərdən xilas olar, Allahın razılığını qazanar.
Uca Allah buyurur: “…Allah onlardan, onlar da Allahdan razıdırlar. (Allah) onlar üçün əbədi qalacaqları, (ağacları) altından çaylar axan cənnətlər hazırlamışdır…” (ət-Tövbə: 100).
Hər kəs altından çaylar axan cənnəti istəyir. Heç kəs cəhənnəmi, onun əzabını istəmir.
Lakin burada əsas məqam insanı cənnətə çatdıran və cəhənnəmdən qoruyan səbəblər götürməkdir. Bu səbəblər isə saleh sələfilərin mənhəcini (yolunu) tutub getməkdir.
İmam Malik (Allah ona rəhmət etsin) demişdir: “Bu ümmətin əvvəlini nə islah etmişdirsə, axırını da o islah edəcək.”
Ümmətin əvvəlini nə islah etmişdir? Əlbəttə Quran və Sünnə.
Demək bu ümmətin axırını yalnız Quran və Sünnə islah edəcəkdir. Allaha həmd olsun ki, Quran və sünnə mövcuddur, Allahın qoruması ilə qorunur. Uca Allah buyurur: “Şübhəsiz ki, Quranı Biz nazil etdik və sözsüz ki, Biz də onu (hər cür təhrif və təbdildən; artırıb-əskiltmədən) qoruyub saxlayacağıq!” (Hicr: 9).

Alləmə Şeyx Muqbil rahiməhullah - Şeyx Albanin rahiməhullah zikr etdiyi bu misal məni heyran edir


Günəş və ay tutulması


Günəş və Ay Allahın yaratdığı məxluqlardan biridir. Bu məxluqlar Allahın əmri ilə ram edilmiş və bu əmrdən çıxmırlar. Uca Allah hər kəsin asanlıqla müşahidə etdiyi bu məxluqları vasitəsi ilə bəzən insanları Allahı xatırlamağa məcbur edir.
Buxari (1041) və Muslim (911) Əbu Məsud əl-Ənsaridən (Allah ondan razı olsun) Peyğəmbərin (Ona Allahın salavatı və salamı olsun) belə dediyini rəvayət edir: “Günəş və ay Allahın məxluqlarındandır. Uca Allah bunlarla bəndələrini agah edir. Onlar kiminsə ölümünə görə tutulmur. Əgər siz tutulma müşahidə etsəniz, tutulma yekunlaşana qədər namaz qılın, dua edin.”
Buxari (1059) və Muslim (912) Əbu Musa əl-Əşaridən (Allah ondan razı olsun) rəvayət edir: “Günəş tutulmuşdu. Peyğəmbər (Ona Allahın salavatı və salamı olsun) qiyamət qopurmuş kimi həyəcanlı halda qalxıb məscidə gəldi, heç vaxt etmədiyi qədər uzun-uzadı qiyam, rüku və səcdə ilə namaz qıldı və sonra dedi: “Allahın bizə göstərdiyi bu hadisələr kiminsə ölümü və ya yaşaması ilə baş vermir. Uca Allah bununla bəndələrini agah edir. Belə halla qarşılaşdıqda Allahı zikr edin, dua oxuyun və bağışlanma diləyin.”
Hafiz İbn Həcər (Allah ona rəhmət etsin) bu hədisin şərhində deyir: “Hədisin məzmunundan belə anlaşılır ki, bu halda mütləq Allaha ibadət etmək lazımdır. Qorxu anında Allaha dua etmək və bağışlanma diləmək günah işləməkdə səhlənkarlığa yol verməyi bağışlayır. Nəticədə isə qorxulacaq işin bağışlanacağına ümid edilir. Çünki günahlar ya bu dünyada, ya da axirətdə müsibətlərə və cəzanın baş verməsinə səbəbdir.” (Fəthul Bari: 2/534).
Əsrimizin görkəmli alimi Əbdüləziz bin Bəz (Allah ona rəhmət etsin) demişdir: “Peyğəmbərdən (Ona Allahın salavatı və salamı olsun) nəql olunan səhih hədisdə deyilir ki, günəş və ay tutulması Allahın bəndələrinə etdiyi xəbərdarlıq və bu məxluqların nə qədər önəmli olmasını bildirməkdir. Bu məxluqlarla insan Allahdan qorxmalı, onu zikr edib itaət nümayiş elətdirməli: namaz qılmalı, zikr etməli, sədəqə verməli və Allahın əzabından qorxmalıdır.
Tutulmanın hesablama yolu ilə əvvəlcədən məlum olması, bunun uca Allah tərəfindən xəbərdarlıq olmasına ziddiyyət təşkil etmir. Bu hadisələrin yaradıcısı Allahdır. Günəş və ay müəyyən vaxtda batıb-çıxır, ulduzlar və digər məxluqlar da onlara xas olan xətt üzrə hərəkət edirlər. Bütün bunlar Allahın yaratdığı məxluqlardır. Astroloqlar ay tutulmasını müəyyən səbəblər vasitəsi ilə əvvəlcədən müəyyən edirlər. Bu da Allahın yaratdığı səbəblər olduğu üçün, bunun Allah tərəfindən bəndələrinə xəbərdarlıq olmasına zidd deyil. Günəş, ay, ulduzlar, isti, soyuq və digərləri Allahın yaratdığı məxluqlardır. Uca Allah bunlarla bəndələrinə Ona asi olmamaq, itaətkar və düz yol yolçusu olmaq, haram işlərdən əl çəkmək barədə xəbərdarlıq edir.” (Məcmu Fətava İbn Bəz: 30/289-290).
Əsrimizin müdrik alimi Şeyx İbn Useymin (Allah ona rəhmət etsin) demişdir: “Günəşin tutulması Allahın bəndələrinə xəbərdarlığıdır. Tutulma əzab deyil, sadəcə olaraq xəbərdarlıqdır. Peyğəmbər (Ona Allahın salavatı və salamı olsun) demişdir: “Bununla Allah bəndələrini qorxudur.” Burada demir ki, bəndələrini cəzalandırır. Bu sadəcə qorxutmadır. Biz bu qorxutmanın arxasında nə olduğunu bilmirik. Ona görə də Peyğəmbər (Ona Allahın salavatı və salamı olsun) demişdir ki, “tutulma gördükdə Allahı zikr etməyə tələsin.” Hədisdə sadəcə durun namaz qılın, zikr edin demədi, dedi ki, tələsin. Allahı zikr etməyə və bağışlanma diləməyə tələsin. Təkbir edin, sədəqə verin, namaz qılın. Bütün bunlar tutulmanın nə qədər böyük hadisə olduğunu bildirir.
Tutulmanın iki səbəbi vardır:
Birinci: Qorxutma. Günahları çoxalan insanları qorxudur.
İkinci: Yaradılış səbəbi. Məsələn günəş tutulmasında ayın günəş ilə yerin arasında yer almasıdır. Uca Allahın təbii hadisələrlə bəndələrini qorxutması mümkündür.” (Liqa əl-Bab əl-Məftuh: 15/4-5)
Bütün bu səbəbləri əsas tutaraq müsəlmanlar günəş və ay tutulması hallarında küsuf (günəş tutulması) və xüsuf (ay tutulması) namazı qılırlar. Uzun-uzadı qılınan bu namazda müsəlman Allaha dua edir, bağışlanma diləyir, Allahın verdiyi nemətlərə görə şükr ifadə edirlər.
“SələfXəbər.az” saytının redaksiyası tərəfindən hazırlanıb

8.02.2017

Useyd Turabov - Sual cavab

Səhabələr əqidədə ixtilaf ediblərmi?



Rəhman və Rəhim olan Allahın adı ilə.

Aləmlərin Rəbbi olan Allaha həmd olsun, Allahın sayıb-seçdiyi qullarına salamı olsun. Şəhadət verirəm ki, Ondan başqa ibadətə haqlı olan məbud yoxdur, təkdir, şəriki yoxdur və şəhadət verirəm ki, Muhəmməd Allahın Qulu və Rəsuludur ﷺ.

Bu risalə aşağıdakı fəsillərdən ibarət olacaqdır:
  • 1- Səhabələr əqidədə ixtilaf ediblərmi?
  • 2- Ibn Abbas “ayaq” (səq) sifətini təvil edibmi?
  • 3- Əli, ibn Məsud, Əbu Musə və Ummu Sələmə (Allah onlardan razı olsun) bəzi sifətləri təvil ediblərmi?
  • 4- Imam Əhməd bəzi sifətləri təvil edibmi?
  • 5- Sifətləri təvil edəönlər barədə Əhli Sünnənin mövqeyi;
  • 6- Sifət ayətləri və hədislərini avamlara danışmaq icazəlidirmi?
Indi isə birinci mövzuya - Səhabələr (Allah onlardan razı olsun) əqidədə (xüsusən də ad və sifətlərdə) ixtilaf ediblərmi? – başlayaq.

 Səhabələr (Allah onlardan razı olsun) vəhyin hər iki növündə - Kitab və Sünnədə gələn Allahın ad və sifətlərinə bağlı olan bütün nasları qəbul etmiş və onlara tam şəkildə təslim olmuş, bunların mənalarını başa düşməkdə onların arasında heç bir qarşıdurma, ixtilaf və anlaşmazlıq baş verməmişdir. Həmçinin onlardan heç bir kəs ad və sifətlərin mənaları barədə Peyğəmbərə (Allahın ona salamı və salavatı olsun) heç bir sual da verməmişdirlər. Çünki Quran və Sünnə açıq-aydın ərəb dilində nazil olmuş, səhabələr də bu dili ən gözəl və ən səlis formada bilənlər idilər. Buna görə də onlar Allah və Rəsulunu ən tam, ən kamil bir formada başa düşənlər idilər. Buna görə də səhabələr Allahın ad və sifətlərindən murad olanın Allahın kamilliyinə və əzəmətinin ucalığına layiq formada ad və sifətlərin zahiri olması üzərində icma etdilər və aralarında heç bir ixtilaf baş vermədi. Furu (törəmə) məsələlərdə isə ixtilaflar baş vermişdir.

Kim başda Muhəmmmədin (Allahın ona salamı və salavatı olsun) səhabələri olmaqla əvvəlki nəsil olan sələflərə Allahın sifətlərində təvil etmələrini (yozum verərək onları zahiri mənalarından başqa mənalara çıxarmalarını) nisbət edərsə, artıq onların adından yalan danışmış, onlara zülm etmiş və yalandan onların təvil toruna düşdükləri barədə onlara iftira atmış olar.

Imam ibn Abdulbər (Allah ona rəhm etsin) demişdir:
“Əhli Sünnə Quranda və Sünnədə varid olan bütün sifətlərin hamısını iqrar etmək, onlara iman gətirmək və onları məcazi mənaya yox, həqiqi mənaya daşımaq üzrə icma etmişlər.”[1].

Artıq şeyxülislam ibn Teymiyyə bütün firqələrə meydan oxuyaraq onların hamısını çağırmışdır ki, səhabələrin hər hansı birindən Allahın hər hansı bir sifətini təvil etməsi barədə bircə nass gətirsinlər, onların hamısı bundan aciz qalmışlar.

Şeyxülislam (Allah ona rəhm etsin) demişdir:
“Bunda – yəni “Vasitiyyə əqidəsində” – hər hansı bir şeydə özümə müxalif olanlara üç  il vaxt verdim ki, Peyğəmbərin (Allahın ona salamı və salavatı olsun) “Ən xeyirli əsr mənim göndərildiyim əsr, sonra onlardan sonra gələnlər, sonra da onlardan sonra gələnlərdir” deyə təriflədiyi əvvəlki üç fəzilətli əsrdən mənə bircə kəlmə söz gətirsinlər.”[2].

Həmçinin demişdir:                   
“Səhabələrdən nəql olunmuş təfsirlərə, rəvayət etdikləri hədislərə və yüzdən çox irili-xırdalı təfsirlərə baxdım, səhabələrdən kimsənin sifət ayətlərindən hər hansı birini öz bilinən, tanınan, başa düşülən  mənasından çıxararaq təvil etməsini bu vaxtadək görmədim. Əksinə onlardan varid olan bu nasları təqrir etmək və isbat etməkdir.”[3].[4].

Həmçinin demişdir:
Səhabələr (Allah onlardan razı olsun) ... əslən Islamın əsaslarından heç bir şeydə ixtilaf etməmişlər: nə sifətlərdə, nə qədərdə, nə ad və hökm (“əsma və əhkam”) məsələlərində[5](5), nə imamət məsələlərində... ixtilaf etməmişlər. Əksinə onlar, Allah Özü barədə xəbər verdiyi sifətləri isbat edirdilər.”[6].

Imam ibn Qeyyim (Allah ona rəhm etsin) demişdir:
“Səhabələr sifət ayətləri və xəbərləri barədə heç bir yerdə ixtilaf etməmişlər, əksinə onların və onlardan sonrakı tabeinlərin sözləri bu sifət ayətlərinin mənalarını fəhm edib, həqiqətlərini isbat etməklə yanaşı onları iqrar edib, gəldiyi kimi qəbul etmək üzərə ittifaq etmişdir.”[7]

Həmçinin demişdir:
“Bu vaxta qədər səhabələrin heç birindən bilinməmişdir ki, mütəşabih ayətlər sifət ayətləridir. Əksinə onlardan nəql olunanlar bunun əksini göstərir. Onlar bu məsələlərin heç birində ixtilaf etmədikləri halda sifət ayətləri onlara görə necə mütəşabih ola bilər?!”[8].

Alləmə Məqrizi (845 hc) (Allah ona rəhm etsin) demişdir:
“Səhabələr (Allah onlardan razı olsun) Allahın Öz Kərim olan Nəfsi üçün isbat etdiyi Üz, Əl və digər sifətləri isbat etmiş, Onun məxluqata bənzəməyini də inkar etmişlər. Onlar (Allah onlardan razı olsun) sifətləri bənzətməyərək (təşbih etmədən) isbat etmiş, inkar (tatil) etmədən tənzih etmişlər (nöqsanlardan, ayıblardan uzaq tumuşlar). Bununla belə onlardan heç bir kəs bu sifətlərdən hər hansı birini təvil etməyə məruz qalmamış və cəm halda, icmalıqla sifətləri varid olduğu kimi götürməyi görmüşlər.”[9].

Hörmətli imam Abdulaziz ibn Bəz (Allah ona rəhm etsin) demişdir:
“Əvvəlki nəsil sələflərin yalnız bir məzhəbi olmuşdur ki, o da Əhli Sünnə val-Cəməanın məzhəbidir, yoludur. Bunlar da səhabələr(Allah onlardan razı olsun) və xeyir əməllərdə onlara tabe olanlardır. Bu məzhəb ən salamat, ən elmli və ən möhkəm məzhəbdir. O biri başqa məzhəb isə sonradan gələn məzəmmət olunmuş xələflərin məzhəbidir ki, bu da təvil, təhrif və batil mükəlləfiyyətlər məzhəbidir.”[10].

Alləmə ibn Useymin (Allah ona rəhm etsin) demişdir:
“Bu  ümmətin əvvəlkiləri olan saleh sələflər Allah Özü üçün və Rəsulunun da Onun üçün isbat etdiyi sifətləri isbat etməkdə, bu nasları heç bir təvil etmədən Allaha layiq şəkildə, öz zahiri üzərində daşımaqda icma etmişlər. Onlar tabe olunmağa ən layiqlilərdir.”[11](11).

Həmçinin demişdir:
“Bununla da, Əhli Sünnə təvil əhlinin yolunun əksi üzərində icma etmələri bəyan olur və onların icmaları hüccətdir.”[12].

Elmi araşdırmalar və fətva komitəsinin alimləri demişlər:
“Bu şəkildə Əhli Sünnə vəl-Cəməatı iki dəstəyə ayırmaq doğru deyildir. Bunun da bəyanı budur ki, səhabələr (Allah onlardan razı oslun) istər əqidədə, istərsə də siyasətdə vahid, bir ümmət idilər. Hətta Osmanın (Allah ondan razı olsun) xilafəti vaxtında siyasətdə ixtilaflar ortaya çıxsa da bu ixtilaflar əqidədə deyildir.”[13].

Və deyirlər ki:
“Bununla da bilinir ki, Əhli Sünnə vəl-Cəməatın iki yox, yalnız bir məktəbi, bir mədrəsəsi vardır ki, buna da yardım edənlər, buna da dəvət edənlər onların yolunu tutub gedənlərdir...”
Və mən də deyirəm ki, nə üçün bidət əhli ən rəzil və ən alçaq insanların etməkdən xəcalət çəkdiyi bu murdar işləri görürlər?
Ağızlarından çıxan söz necə də ağırdır. Onlar yalandan başqa bir şey danışmırlar.[14] Onların daşıdıqları (şey) necə də pisdir![15].

Ey oxucu, bilirsənmi bidət əhli öz oxlarını kimə tuşlamışlar?
Onlar öz oxlarını Peyğəmbərin (Allahın ona salamı və salavatı olsun) səhabələrinə tərəf tuşlamışlar, onları Allahın sifətlərini təvil etməkdə ittiham edirlər. (Ey bu etiqadın sahibi, ey səhabələri əqidədə ixtilaf etməkdə ittiham edən kəs!) Bu tənlərdən xəcalət çəkmirsənmi? Peşman olub Rəbbinə sadiq, səmimi bir tövbə ilə tövbə etmirsənmi? Bilirsənmi sən bu əməlinlə xətadan məsum icmaya müxalif olursan! Səhabələrin icmalarını nəql edən alimlərin sözlərini onlara təvil ittihamını atmaqla saxtalaşdırırsan.

Ardı var....
T.Yusubov.
Müəllif: şeyx Arafat Muhəmədi.

[1] “ət-Təmhid” 7/145 (Məğribiyyə çapı)
[2] Ibn Abdulhədinin “əl-Uqudu əd-durriyyə” kitabı 235.
[3] “Məcmuu fətəva” 6/394, buna bənzəri də “Minhəcu əs-sünnə”-də 6/336.
[4] Dünyanın bütün təfsirlərini oxuyan, geniş mütaliyə sahibi olan şeyxülislam ibn Teymiyyəni tösdiqləyək, yoxsa cəhalət və həva sahiblərini? Əgər bilirsinizsə, (deyin görək) bu iki dəstədən hansı əmin olmağa daha layiqdir? (Ənam-81)
[5] Mömin, təkfir, təbdi, təfsiq və sairə kimi ad və hökm məsələləri. Bu məsələlərdə ən birinci ixtilaf xavariclərdən, sonra isə mötəzilə və murciyə kimiazğın firqələrdən baş vermişdir (tərc.)
[6] “Minhəcu əs-sünnə” 6/336.
[7] “əs-Savaiq əl-mursələ” 1/210.
[8] “əs-Savaiq əl-mursələ” 1/213.
[9] “əl-Xutatu əl-Məqriziyyə” 2/356.
[10] “Məcmuu fətəva ibn Bəz” 3/63-64.
[11] “Məcmuu fətəva ibn Useymin” 1/235 (Fəhd Suleymaninin təhqiqilə Dərus-suryə mətbəəsi).
[12] “Məcmuu fətəva ibn Useymin” 1/236 (Fəhd Suleymaninin təhqiqilə Dərus-suryə mətbəəsi).
[13] “Fətəva ləcnə” 3/237-239, 5082 nömrəli fətva.
[14] Kəhf surəsi 5
[15] Ənam surəsi 31.


6.02.2017

Ət məsələsinə aid sual cavablar



Qamət Süleymanov - Ət məsələsinə aid sual cavablar

0:17 - 1) Əhli-Sünnə mənhəcinə görə ət məsələsinə necə yanaşmaq lazımdır?
3:07 - 2) Əhli-Sünnə mənhəcinə görə bir kəsi təkfir etməyib amma kafir kimi müamilə etmək (davranmaq) olarmı?
5:48 - 3) Ət məsələsini şişirdənlərə nəsihət

Blogger tarafından desteklenmektedir.